De Belangrijkste Reis

De afgelopen 9 jaar maakte ik een reis. Een reis in persoonlijke ontwikkeling op zoek naar het geluk dat ik als klein meisje zo vanzelfsprekend had ervaren in de natuur. Ik was een jaar of 10 toen ik in m’n eentje naar de zee liep en terwijl ik daar stond voor het eerst helder besefte: ‘alles is één, alles is verbonden’. Het kwam binnen als een intens helder weten dat je je alleen kunt realiseren als je helemaal aanwezig bent, met al je aandacht, in het huidige moment. Het NU dus. Dit was het. De zin van het bestaan. Het voelde ultiem rustgevend en gelukkig makend. En het was alles bepalend. Ik heb me hierdoor nooit een zoekende ziel gevoeld. Maar ik durfde er toch niet goed over te spreken. Het raakte bij mij aan één van de grootste angsten die wij mensen allemaal weleens hebben. Dat je wellicht afgewezen wordt.

Bewust stilstaan om echt aanwezig te zijn en te kijken ben ik mijn hele leven blijven doen. Naar buiten, naar de natuur en naar binnen, naar mijzelf, omdat ik altijd besefte dat je daar vindt wat je zoekt: rust, richting, vertrouwen, geluk. Ik hoorde niet alleen, maar luisterde. Ik keek niet alleen, maar zag. Het wonder van de natuur, van ons bestaan, van echt contact met een ander. Hoe geniaal het is en hoe magisch. Hoe bijzonder en simpel tegelijkertijd. In die zin is Mindfulness voor mij heel vertrouwd.

Ik heb het geluk gehad dat ik mijn intuïtie altijd goed verstond en de voor mij juiste keuzes maakte om te groeien. Ook al was het niet altijd leuk. In het werkende leven voelde ik namelijk vrij snel een bore out opkomen. Een gebrek aan voldoening, omdat ik voelde dat ik een levensdoel had dat in het teken van bewustwording moest staan, onder andere door die ervaring aan zee.

Toen ik ging mediteren vond ik, ook midden in de stad, terug wat me in de natuur spontaan was overkomen. Die staat van zijn die inzicht geeft, vredig is, stil en liefdevol. Altijd aanwezig. Altijd beschikbaar in DIT moment. In ’t NU ben je altijd ‘thuis’, hoef je nergens heen. Is alles goed.

Ik wist dan ook al snel dat dit DE manier is waarop ik bewustwording wilde faciliteren voor anderen. Hoewel ik blij was dat ik mijn richting had gevonden, liep ik dus tegen belemmerende overtuigingen aan, zoals ‘straks denken ze dat ik zweverig ben’ of ‘je kunt hier geen geld voor vragen’, of (ook al zo’n fijne) ‘er zijn al zoveel anderen en die weten meer dan ik’. Ook daarbij hielp het mediteren en transformeerde ik dit soort gedachten in andere overtuigingen. Nu is het mijn overtuiging dat het juist nuchter is je bezig te houden met de optimalisatie van je leven in het ‘hier & NU’.

Tegelijkertijd merkte ik daardoor een stroom aan inspiratie en inzichten en mega veel drang tot het creëren van mooie events. Hoe mooi dat ook is, ook dat kan voor onrust zorgen. Een inzicht of geïnspireerd plan is geweldig, lekker in de flow en precies wat je wilt, maar er daarna constant aan blijven denken geeft weer niet bepaald die rust waar het allemaal om begonnen was!

Geleidelijk heeft het mediteren ervoor gezorgd dat ik steeds helderder mijn gedachten van een afstand begon te zien.

We zijn nu een paar jaar verder en ik merk dat zoiets geen uitzondering meer is, maar regel. De hele baseline van mijn leven is als het ware opgeschaald.

Natuurlijk is het niet de hele tijd feest: negatieve gedachten en ongewenste emoties zijn er gewoon, maar ik zie helder wat er voorbij komt in mijn geest, accepteer dat (meestal;)) en voel daardoor meer vrijheid en inspiratie dan ooit. Telkens weer afstemmen op DIT moment. Ik ga vol kracht vooruit. En ervaar dat als succes. Want voor mij heeft succes te maken met persoonlijke ont-wikkeling en persoonlijk leiderschap. Angsten overwinnen. Zichtbaar zijn in waar je voor staat. Groeien en steeds bewuster worden. Niet pas nadat er een burn- of bore-out of een crisis is geweest, maar gewoon altijd. Om te vieren dat we bestaan!

Terug naar overzicht